Psychoterapia indywidualna i par w kontekście doświadczeń związanych z AI

Żyjemy w czasie, w którym sztuczna inteligencja przestaje być wyłącznie narzędziem, a dla wielu osób staje się ważnym doświadczeniem emocjonalnym i relacyjnym. Kontakt z AI może przynosić ulgę, poczucie zrozumienia i bezpieczeństwa, ale bywa też źródłem dezorientacji, lęku, konfliktów w relacjach oraz nasilenia objawów psychicznych.

W swojej pracy psychoterapeutycznej zajmuję się psychologicznymi konsekwencjami kontaktu z AI, traktując je nie jako problem technologiczny, lecz jako zjawisko relacyjne i intrapsychiczne.

Terapia indywidualna

Pracuję z osobami, dla których relacja z AI lub intensywne korzystanie z technologii stały się istotnym elementem życia psychicznego. Do gabinetu trafiają m.in. osoby doświadczające:

  • silnego przywiązania emocjonalnego do AI,

  • poczucia bycia rozumianym wyłącznie przez algorytm,

  • trudności w nawiązywaniu lub utrzymywaniu relacji z ludźmi po intensywnym kontakcie z AI,

  • lęku, dezorientacji, poczucia utraty kontroli nad korzystaniem z technologii,

  • zaburzeń granic Ja (derealizacja, depersonalizacja),

  • nasilenia objawów psychotycznych, urojeniowych interpretacji relacji z AI,

  • wstydu lub poczucia winy związanego z korzystaniem z AI.

W terapii wspólnie przyglądamy się funkcji, jaką AI pełni w życiu psychicznym, potrzebom, które reguluje, oraz temu, co dzieje się w relacji z samym sobą i z innymi ludźmi.

Praca terapeutyczna odbywa się bez oceniania i bez upraszczania, z uwzględnieniem indywidualnego kontekstu psychicznego i relacyjnego pacjenta.

Terapia par

Sztuczna inteligencja coraz częściej staje się „trzecim elementem” relacji partnerskiej — nie zawsze uświadomionym, ale mającym realny wpływ na więź, intymność i komunikację.

Prowadzę terapię par, które zgłaszają m.in.:

  • emocjonalne lub erotyczne zaangażowanie jednego z partnerów w AI,

  • randkowanie, flirtowanie lub tworzenie relacji z AI,

  • poczucie zdrady, zazdrości lub wykluczenia,

  • wycofanie z relacji partnerskiej na rzecz kontaktu z technologią,

  • konflikty dotyczące granic, prywatności, intymności i lojalności,

  • trudności w rozmowie o znaczeniu AI w życiu pary.

W terapii par nie koncentrujemy się na ocenianiu zachowań, lecz na rozumieniu, jaką funkcję AI pełni w dynamice relacji, co ujawnia o potrzebach partnerów oraz jakie obszary więzi wymagają zaopiekowania.

Umów Wizytę

STANOWISKO ETYCZNE

  1. AI nie jest terapeutą.
    Sztuczna inteligencja może pełnić różne funkcje psychologiczne, ale nie zastępuje relacji terapeutycznej ani profesjonalnej odpowiedzialności klinicznej.

  2. AI traktuję jako zjawisko relacyjne, nie diagnozę.
    Kontakt z AI nie jest sam w sobie zaburzeniem — istotne jest to, jaką funkcję pełni w życiu psychicznym danej osoby.

  3. Bezpieczeństwo pacjenta jest nadrzędne.
    W sytuacjach nasilenia objawów psychotycznych, dezorganizacji lub utraty krytycyzmu priorytetem jest stabilizacja i adekwatna pomoc kliniczna.

  4. Normalizacja bez banalizacji.
    Doświadczenia związane z AI traktuję z szacunkiem i powagą, jednocześnie nie upraszczając ich ani nie romantyzując.

  5. Granice i odpowiedzialność.
    Nie prowadzę terapii „przez AI” ani „z użyciem AI jako uczestnika procesu terapeutycznego”. AI nie uczestniczy w sesjach ani nie zastępuje relacji terapeutycznej.

  6. Ciągła refleksja i aktualizacja wiedzy.
    Obszar relacji człowiek–AI dynamicznie się rozwija, dlatego traktuję swoją pracę jako proces wymagający stałej refleksji etycznej i klinicznej.